Etap rzetelnie wykonanego projektu technicznego docieplenia  jest często pomijany lub lekceważony przez inwestorów, mimo iż takie postępowanie obraca się przeciwko nim samym. Zapoznanie się z podstawowymi elementami, które powinny znaleźć się w projekcie docieplenia, najlepiej przekonuje co do konieczności wykonania tego etapu inwestycji.

        Projekt powinien zawierać następujące punkty:
a) obliczenie grubości warstwy izolacyjnej
b) rysunki robocze obróbek detali architektonicznych
c) rozmieszczenie łączników mechanicznych (jeżeli są konieczne)
d) wybór tynku i kolorystyki elewacji.
   

    Określenie grubości warstwy izolującej jest zależne od aktualnego stanu technicznego ściany zewnętrznej, a dokładniej od jej aktualnego współczynnika k (jeszcze przed dociepleniem). Zadaniem projektanta jest wykonanie obliczeń podobnych do tych, które przedstawione zostały w pkt. 2, i dobranie warstwy izolującej, tak aby spełniony był warunek:dopuszczalny wynik może być taki, że aby spełnić ww. warunek, konieczne jest docieplenie budynku warstwą izolującą grubości 8 czy też 10 cm. Nie wszystkie docieplenia realizowane są w oparciu o wykonany wcześniej projekt. Tym samym można przypuszczać, że grubość warstwy izolującej nie zawsze jest wystarczająca.Powszechnie przy dociepleniach używany jest styropian grubości 5 cm, jednak taka grubość warstwy może być zbyt mała, aby uzyskać wymaganą wartość współczynnika k. Koszt dodatkowych 4 lub 5 cm styropianu w stosunku do wszystkich nakładów wynosi około 3% - 5%, czyli niewiele. Natomiast 4 cm warstwa styropianu zmniejsza zużycie gazu ziemnego o około 20%. Fakt, że inwestorzy nie zlecają projektów dociepleń, powoduje mniejsze oszczędności energii w stosunku do oczekiwanych

    Projekt powinien zawierać szczegółowe rysunki wykonania ocieplenia w takich miejscach, jak ościeże, cokoły, narożniki itp. Prawidłowo zaprojektowane i poprawnie wykonane ocieplenie ww. elementów, zapewnia ich większą trwałość i zabezpiecza budynek przed powstawaniem mostków termicznych, czyli takich miejsc na elewacji, przez które ciepło będzie uciekać z budynku.

    W pewnych szczególnych przypadkach zdarza, się tak, że konstrukcja ściany wymaga wzmocnienia mocowania płyt izolacyjnych. Wtedy mocowanie zaprawy klejowej należy wspomóc specjalnymi kołkami plastikowymi. O tym, jak je rozmieścić i ile kołków zastosować na l m2 ściany, powinien zdecydować projektant. Tego typu sytuacje mogą wystąpić przy nietypowych podłożach ceramicznych lub przy budynkach zlokalizowanych na szkodach górniczych. W tych przypadkach sposób mocowania warstwy izolującej powinien określić projektant.

        Termorenowacja jest procesem, który ma na celu ograniczenie wydatków energii na ogrzewanie obiektów budowlanych. Dotyczy to rzecz jasna budynków już istniejących. Ich stan techniczny jest bardzo zróżnicowany. Ma on decydujący wpływ na zakres prac termorenowacyjnych, które zależne są od:
- wieku budynku
- dotychczasowej eksploatacji
- technologii, w jakiej budynek został wybudowany
        Termorenowacja jest zabiegiem koniecznym i przynosi wymierne korzyści. Wprawdzie na wstępie należy liczyć się z poniesieniem kosztów, ale raz wydane pieniądze szybko się zwrócą w postaci dużo niższych nakładów na ogrzewanie.

    Cztery najważniejsze elementy termomodernizacji, po wykonaniu których budynek powinien zużywać zdecydowanie mniej energii, to:
•    ocieplenie ścian zewnętrznych, stropów nad nieogrzewanymi pomieszczeniami, stropodachów
•    naprawa bądź wymiana stolarki otworowej
•    instalacja liczników depta (nie jest możliwe prowadzenie racjonalnej gospodarki cieplnej bez znajomości zużycia depta)
•    modernizacja instalacji grzewczych

    W celu osiągnięcia największych oszczędności, budynek powinien być poddany kompleksowej termorenowacji, tzn. powinny być wykonane cztery wymienione powyżej etapy prac. Każdy z nich jest równie ważny. Prawie każdy budynek będzie miał nieco różny zakres prac w poszczególnych etapach termorenowacji.
Może być tak, że stan techniczny stolarki otworowej i instalacji centralnego ogrzewania będzie zupełnie dobry, wobec czego termorenowacja ograniczy się tylko do docieplenia ścian zewnętrznych i opomiaro-wania budynku. To ostatnie jest zawsze konieczne, gdyż bez dokładnej znajomości zużycia energii cieplnej nie można prowadzić racjonalnej gospodarki tą energią.
 

        Kleje do tapet produkowane postaci bezwonnych proszków do rozpuszczania w wodzie.
Klej powinien charakteryzować się:

• dobrą rozpuszczalnością w zimnej wodzie,

• czystością roztworu (bez obcych wtrąceń),

• zdolnością uzyskania optymalnych właściwości w krótkim czasie,

• właściwą siłą sklejania z zachowaniem otwartego czasu klejenia do 45 minut,

• brakiem szkodliwego oddziaływania na tapetę,

• całkowitym brakiem substancji szkodliwych dla zdrowia,

• obojętnym odczynem pH,

• zawartością dodatków uniemożliwiających rozwój bakterii i grzybów.

        Tapeta stanowi najpopularniejszy rodzaj okładziny ściennej. Spory wybór rodzajów tapet umożliwia ich zastosowanie w pomieszczeniach o różnorodnym przeznaczeniu. Współczesne techniki produkcji umożliwiają wykonanie tapety o niemalże dowolnej fakturze, kolorze, wzorze, a także właściwościach użytkowych. Dlatego tapety są szczególnie chętnie stosowane nie tylko w budynkach mieszkalnych, ale również w obiektach użyteczności publicznej, takich jak hotele, domy wczasowe,
biura, szkoły, sklepy.

        Okładziny z tapet wykonywane są na ścianach wewnętrznych pomieszczeń, w których wilgotność względna powietrza nie przekracza 65%. Zdecydowana większość tapet posiada warstwową budowę, w której warstwa spodnia (nośna) jest papierowa, natomiast na niej znajdują się powłoki nadające fakturę i kolor oraz zapewniające odporność na działanie czynników zewnętrznych występujących w czasie eksploatacji.

        Podstawowy podział tapet wyróżnia tapety zwykłe, wodoodporne i zmywalne (winylowe), przy czym każda z tych tapet może być gładka, wytłaczana lub z wypukłym wzorem. Tapety zwykłe wykazują dobrą przepuszczalność pary wodnej i odporność na działanie światła, ale niewielką wytrzymałość mechaniczną. Są odporne na lekkie ścieranie gąbką lub szmatką zwilżoną czystą wodą. Z kolei tapety wodoodporne są odporne na ścieranie gąbką lub szmatką zmoczoną w wodzie z dodatkiem środków piorących. Tapety zmywalne wykazują bardzo dobrą odporność na intensywne zmywanie, a także na działanie światła i czynników mechanicznych.

        Funkcja zdobiennicza farb znana jest od zarania dziejów ludzkości. Z malowideł odkrywanych na ścianach jaskiń zamieszkiwanych przez naszych przodków archeolodzy odczytują historię cywilizacji. Niemniej ważną funkcją farby jest ochrona powierzchni ścian - szczególnie zewnętrznych - przed wpływem czynników atmosferycznych. Farba jest to ciekła kompozycja pigmentów, wypełniaczy i spoiwa rozproszonych w rozpuszczalniku.

        Ze względu na rodzaj zastosowanego rozcieńczalnika farby dzielimy na rozpuszczalnikowe i wodorozcieńczalne. Ze względu na rodzaj spoiwa wyróżniamy farby olejne, celulozowe, wapienne, klejowe i dyspersyjne. Największą popularnością przy zastosowaniach ściennych cieszą się farby dyspersyjne, tzn. takie, w których spoiwem jest tworzywo sztuczne rozproszone w wodzie.W sytuacji, kiedy spoiwo to występuje w stanie stałym - mówimy o farbach dyspersyjnych, natomiast kiedy występuje w postaci ciekłej - mamy do czynienia z farbami emulsyjnymi.

        Gdy mamy do czynienia z powierzchnią tynków, na których są widoczne ślady po zacieraniu (spowodowane niewłaściwie dobranym kruszywem), a zależy nam na wysokiej jakości powierzchni, to można ją uzyskać poprzez szpachlowanie.
Najprostszym i najbardziej efektywnym sposobem uzyskania oczekiwanego rezultatu jest zastosowanie gipsowych gładzi szpachlowych. Dlaczego właśnie gipsowych? Gips - minerał o strukturze krystalicznej, będący uwodnionym siarczanem wapnia CaSO4 • 2H20 - był surowcem znanym i wykorzystywanym już w czasach budowy piramid w Egipcie. Od wieków ludzie wykorzystują więc ten materiał głównie ze względu na jego ekologiczność i cechy, jakimi nie może poszczycić się żaden inny minerał.

A są to:.

• szybkie twardnienie i uzyskiwanie stosunkowo dużej wytrzymałości,
• znacznie niższa od betonu gęstość objętościowa
• mniejszy ciężar,
• wysoka podatność na obróbkę i formowanie,
• dobra izolacyjność akustyczna,
• duża porowatość i związana z tym możliwość wchłaniania i oddawania wilgoci- regulacja mikroklimatu w pomieszczeniach,
• niska energochłonność,
  
• dobra odporność ogniowa,
  
• miły wygląd i przyjazny, ciepły dotyk,
  
• pełna czystość ekologiczna.